
O Φίλος μου ο Μίλτος με φωτογράφισε, σε μια στιγμή που δεν πρόσεχα, γιατί μιλούσα σε μια συνάντηση κορυφαίων προσώπων, που όμως εκείνη τη στιγμή απουσίαζαν.
Από μικρό και απο Ζαβό μαθαίνεις την αλήθεια
τα γραφικά σοκκάκια της Λαμίας κουβεντιάζοντας την νέα του ποιητική συλλογη με τον χαρακτηριστικό τότλο "Απο μπροστά παρθένα και από πίσω μπαίνουν τρένα" μια σειρά ποιημάτων όπου γίνεται κατάθεση ψυχής και τα οποία αφηγούνται τις περιπλανήσεις του Στέφανου ενός νεαρού βοσκου από τα Γρεβενα.
Μίλτο Φρήνταμ, αυτό το ποίημά σου μου έφερε στο νου το Γαλάτσι.Δεν πάμε από εκεί να θαυμάσουμε τις ομορφιές του και να πάρουμε και τσιγάρα και τσούπ ήρθαμε στο μαγικό Γαλάτσι οπου και ετοιμάζουμε το επόμενο μας πόστ.